"Çocuklar ekranı değil, ekranın sunduğu uyarımı ve ilgiyi ararlar."
Videoyu bitirirken söylediğim cümle buydu ve bu sayfanın tamamı onun üzerine kurulu.
Aşağıda önce videodaki 5 adımın tamamını bulacaksınız — bu kez birkaç ek detayla, çünkü uygulamada takıldığınız yerler genellikle o detaylarda. Ardından 5 oyun var: ekranın çocuğunuza verdiği uyarımı başka bir kanaldan veren, evde hazır malzemeyle kurulan oyunlar.
Hepsini aynı gün denemeyin. Haftada bir adım, üç hafta sonra farkı görürsünüz.
Gözden uzak olan zihinden de uzaklaşır. Tablet ya da kumanda ortalıkta durduğu sürece çocuk her gördüğünde yeniden isteyecek — ve siz her seferinde yeniden "hayır" demek zorunda kalacaksınız.
Ekranı pat diye çekmek doğrudan savunma mekanizmasını çalıştırır. Çocuk o anda yoğun bir uyaranın içindedir; birden boşluğa düşürülmek onun için gerçek bir kayıptır ve tepkisi de o büyüklükte olur.
"Ekranı kapat, hadi git oyna" demek çocuğa iki iş birden yüklüyor: bırakmak ve ne yapacağını bulmak. İkincisini siz halledin.
Çocuklar en çok siz yemek yaparken ya da işten geldiğiniz anlarda ekrana yönelirler. Bu tesadüf değil: ikisi de sizin fiziksel olarak orada ama ilgi olarak başka yerde olduğunuz anlar.
Telefona bakmanız gerektiğinde bunu sesli söyleyin. Çocuk sizi ekranda gördüğünde "demek ki serbest" diye düşünür; ne yaptığınızı bilmez.
İlk bölümde konuşmuştuk: ekran, 8 duyusal sistemden yalnızca 2'sini çalıştırıyor. Görme ve işitme. Geri kalan 6 sistem, çocuğun gün boyunca kendini düzenlemek için ihtiyaç duyduğu asıl girdiyi sağlıyor — ve ekran onlara dokunmuyor.
3. adımdaki "hazır davet" tam olarak bunlar. Hepsi evdeki malzemeyle, 10–20 dakika.
Geniş bir leğen, 2–3 kg pirinç/mercimek/kuru fasulye, 8–10 küçük obje (lego, kapak, düğme, minik oyuncak), bir maşa veya kaşık.
Yastıklar, çamaşır sepeti, birkaç su şişesi, battaniye. Hiçbir şey satın almanız gerekmiyor.
Sağlam bir battaniye veya çarşaf, iki yetişkin, yumuşak zemin.
Bir balon, birkaç pipet, pamuk topu veya küçük kağıt parçaları, isterseniz sulu boya.
Bir el feneri — telefon feneri değil, çünkü telefonu ortadan kaldırmak oyunun yarısı. Loş bir oda.
Çocuğunuz bu oyunlardan birinden belirgin şekilde kaçınıyorsa — dokunmayı reddetmek, sallanmadan korkmak, sese aşırı tepki vermek — zorlamayın. Bu bir inat değil, duyusal bir tepki olabilir ve size bilgi veriyor. Hangi oyunun tuttuğu kadar hangisinin hiç ilgisini çekmediği de önemli. Her çocuğun duyusal profili farklıdır; bu sayfadaki içerik genel bilgilendirme amaçlıdır, klinik değerlendirme ve bireysel terapi programının yerine geçmez.
Hangi oyunun işe yarayacağı, çocuğunuzun hangi sisteme ihtiyaç duyduğuna bağlı. 15 dakikalık ön görüşmede bunu konuşabiliriz.
Comfort Plaza, A Blok · Yahyakaptan, İzmit / Kocaeli